„Idź do mojego domu!” Nie ma możliwości

– Internet.

– Przecież ona jest niepełnoletnia!

– No i co z tego? I już – znaleźliśmy ją; teraz moja kolej.

– Ona się boi! A mnie przy niej nie ma!

– Ma chłopaka. Właśnie w takich sytuacjach dowiadujesz się o tego typu problemach.

Wtedy będziesz mogła sprawdzić, o co w tym wszystkim chodzi.

– Boję się – co się stało z naszą małą?

– Nie zamierzam wspierać jej lekkomyślności.

– Wspieranie dziecka nie oznacza akceptowania każdej jego decyzji!

Andriej odłożył coś na stół.

– Proszę bardzo. I nie musisz się już tym martwić. – Wszedł do sypialni.

Zostałam w kuchni.

Telefon leżał przede mną. Padło jakieś imię, ale nie dosłyszeliśmy jakie.

Krótka wiadomość brzmiała:

„Mamo, to ja i Artiom. Nie martw się. Kocham cię”.

Przeczytałam to kilka razy.

U Artioma.

A ja nie wiem – po prostu nie wiem – jak to jest być w domu. I tak właśnie wygląda teraz twoje dorosłe życie.

Ponownie wybrałam numer córki.

Połączenie nie doszło do skutku; zostało przerwane.

– Mamo?

– Kochanie, gdzie jesteś?

– Idziemy do domu Artioma. Jego mama powinna być na miejscu.

– Jadłaś coś?

– Nie.

– Zimno ci?

– Trochę.

Zamknęłam oczy.

– Alina, posłuchaj mnie. Zrobimy tak: otworzę drzwi. Twój tata też może przyjść.

W słuchawce zapadła cisza.

– Nie będziemy oglądać tego filmu.

– Chcę. To najnowsza część.

– Mamo, kocham cię.

Po tych słowach zapadła cisza.

– Co się stało?

– On nigdy mi nie wybaczy.

– Nigdy. Rozumiesz? Nigdy.

Zaszlochała.

– Wreszcie przyszła moja kolej.

– Ojej... telefon... połączenie zostało przerwane.

Rozmowa dobiegła końca.

A potem, w hostelu, oglądaliśmy razem telewizję.

– Nie musisz iść do domu Artioma – sama go szukasz.

– No i co z tego?

– I w końcu tam dotrzesz.

– Pora być szczęśliwym.

– Nie idziesz?

– Nie. Zobaczyłam siebie – a raczej swój wizerunek – na ekranie urządzenia i nie mogłam uwierzyć, że to dzieje się naprawdę.

– Andrieju, przypomnij sobie, jaka była malutka.

W tle grał telewizor.

– Przestań.

– No wiesz, przecież w pracy o tym wspominasz. Pamiętasz, jak prosiła, żebyś czytał jej bajki? Albo jak planowałeś kupić jej rower?

Please click on the next page to continue reading 👇