3. Saul i jego synowie : niezwykły akt szacunku
Jeden z najważniejszych fragmentów Biblii traktujących o paleniu zwłok znajduje się w 1 Księdze Samuela 31 .
Król Saul i jego synowie zostali pokonani w bitwie z Filistynami . Później Filistyni publicznie wystawili swoje ciała , aby upokorzyć Izraelitów .
Kiedy mieszkańcy Jabesz -Gilead dowiedzieli się , co się stało , odważni mężczyźni wyruszyli nocą , aby odzyskać szczątki .
Według 1 Samuela 31 :12–13 ciała te przywieziono z powrotem do Jabesz , spalono , a kości pochowano pod drzewem .
Pościli również przez siedem dni .
Ta relacja jest szczególnie ważna , ponieważ spalenie nie zostało przedstawione jako akt nienawiści wobec Saula .
Zamiast tego mężczyźni ryzykowali życie , by odzyskać jego szczątki po publicznym upokorzeniu . Ich działania wynikały z lojalności , żałoby i pragnienia przywrócenia zmarłemu godności .
Niektórzy komentatorzy biblijni sugerują , że stan uszkodzeń ciał mógł wpłynąć na decyzję o ich spaleniu . Sam fragment nie wyjaśnia jednak wprost , co skłoniło ich do wyboru tej metody .
Wiadomo , że mężczyźni potraktowali szczątki poważnie , a po ich spaleniu dokonali pochówku i okazali żałobę .
Relacja ta nie ustanawia kremacji jako preferowanej praktyki wśród wierzących . Nie potępia jednak również mężczyzn za to , co zrobili .
