21. Zmartwychwstanie to obietnica , a nie procedura pogrzebowa
Nauka apostoła Pawła zawarta w 1 Liście do Koryntian 15 pozostaje jedną z najbardziej wpływowych biblijnych dyskusji na temat zmartwychwstania.
Przedstawia zmartwychwstanie Chrystusa jako istotę chrześcijańskiej nadziei .
Jak sugeruje argument Pawła , bez niego przesłanie chrześcijańskie utraciłoby swój fundament .
Ale ponieważ Chrystus zmartwychwstał , wierzący otrzymują powód , aby patrzeć dalej niż śmierć .
Nadzieja ta nie opiera się jedynie na przekonaniu , że wpływ danej osoby przetrwa poprzez wspomnienia.
Jest to twierdzenie teologiczne , że Bóg dokona przemiany przyszłego życia .
Paweł opisuje zmartwychwstałe ciało w kategoriach chwały , mocy i przemiany .
Obietnica ta jest większa niż tylko przywrócenie ciału jego dawnego , ziemskiego stanu .
To rozróżnienie pomaga wyjaśnić , dlaczego kremacja nie stanowi logicznej przeszkody dla zmartwychwstania .
Taka sama transformacja byłaby konieczna w przypadku kogoś , czyje ciało zostało starannie zakonserwowane .
Nawet tradycyjny pochówek nie eliminuje ryzyka śmiertelności , rozkładu i zmian zachodzących w szczątkach ludzkich .
Wszyscy polegamy na tej samej boskiej mocy.
Nadzieja chrześcijańska nie opiera się zatem na wytrzymałości trumny , trwałości cmentarza ani zachowaniu prochów .
Te rzeczy mogą pełnić ważne funkcje w rodzinach i wspólnotach religijnych .
Potrafią zachować pamięć i wyrazić szacunek .
Ale nie mogą spowodować zmartwychwstania .
Tylko Bóg może dokonać tego, co obiecuje chrześcijaństwo .
Dlatego też nigdy nie należy mylić sposobu obchodzenia się z ciałem ze źródłem życia wiecznego .
Różnica jest znacząca .
Organizacja pogrzebu leży w gestii żyjących .
Zmartwychwstanie należy do obietnicy Boga .
