7. Potężny obraz pochówku i nowego życia w Nowym Testamencie
Apostoł Paweł często posługiwał się językiem śmierci i pochówku , aby opisać duchową przemianę , jakiej doświadczali wierzący .
W Liście do Rzymian 6:4 Paweł opisuje chrześcijan jako tych, którzy zostali pogrzebani z Chrystusem przez chrzest , a następnie wskrzeszeni , aby chodzić w nowym życiu .
Obraz ten przedstawia dramatyczną zmianę .
Stare życie , charakteryzujące się oddzieleniem od Boga i niewolą grzechu , ustępuje miejsca nowemu życiu ukształtowanemu przez łaskę , wiarę i posłuszeństwo .
Pogrzeb staje się symbolem pozostawienia przeszłości za sobą , zaś zmartwychwstanie oznacza początek czegoś zupełnie nowego .
Paweł przedstawia kolejne uderzające porównanie w 1 Liście do Koryntian 15 , gdzie omawia zmartwychwstanie umarłych .
Porównuje ludzkie ciało do nasienia złożonego w ziemi .
Nasiono może wydawać się małe, martwe i niepozorne. Jednak w odpowiednich warunkach wyłania się z niego coś niezwykłego .
Paweł używa tego obrazu , aby wyjaśnić , że zmartwychwstałe ciało zostanie przemienione .
Ciało , które doświadczyło słabości i śmiertelności, zostanie wskrzeszone w innym , chwalebnym stanie dzięki mocy Boga .
Ta analogia jest piękna , ponieważ sugeruje ciągłość , nie wymagając przy tym, aby wszystko pozostało niezmienne.
Nasiono i roślina , która z niego wyrasta , są ze sobą powiązane , ale nie wyglądają identycznie .
Podobnie chrześcijańska nauka o zmartwychwstaniu nie ogranicza się do oczekiwania , że ciało powróci do swojego poprzedniego , ziemskiego stanu .
Jest to obietnica życia przemienionego , wykraczającego poza ograniczenia śmiertelności .
Symbolika ta pomaga wyjaśnić , dlaczego pochówek zajmuje tak ważne miejsce w historii chrześcijaństwa .
Dla wielu wierzących złożenie ciała bliskiej osoby w ziemi jest równoznaczne z zasianiem ziarna i zaufaniem Bogu co do przyszłości .
Jednakże metafory tej nie należy mylić z fizycznym wymogiem , zgodnie z którym Bóg potrzebuje nienaruszonego pochowanego ciała , aby dokonać zmartwychwstania .
Nauki Pawła kładą nacisk na boską przemianę , a nie na zachowanie określonego materiału biologicznego .
Uważa się , że ten sam Bóg , który stworzył ludzkie życie, ma moc je przywrócić .
Dlatego też , chociaż pochówek stanowi wymowną ilustrację zmartwychwstania , nie kładzie ona ograniczeń na możliwości Boga w zakresie wypełniania Jego obietnic .
