Grzech kremacji: co tak naprawdę mówi Biblia

10. Czy kremacja uniemożliwia zmartwychwstanie ciała ?​​

Największą obawą związaną z kremacją jest prawdopodobnie przekonanie , że ciała , które rozpadło się na popiół, nie da się wskrzesić.

Na pierwszy rzut oka obawy te mogą wydawać się zrozumiałe.

Kiedy ciało zostaje pochowane, ludzie wyobrażają sobie , że spoczywa ono pod ziemią aż do zmartwychwstania .

Kremacja wydaje się ostateczna , ponieważ zniszczeniu ulega rozpoznawalna fizyczna forma ciała .

Jednakże chrześcijańska nauka o zmartwychwstaniu nigdy nie opierała się na założeniu, że ciało jest w stanie zachować integralność fizyczną .

Nawet ciało pochowane w tradycyjny sposób z czasem ulega zmianom .

Naturalny rozkład stopniowo przekształca szczątki ludzkie .

Na przestrzeni dziejów niezliczona liczba osób ginęła na morzu , ginęła w pożarach , zostawała pogrzebana pod walącymi się budynkami lub pozostawała bez identyfikowalnych szczątków po katastrofach.

Inni żyli i zmarli w miejscach , gdzie nie udało się założyć stałego grobu .

Czy niemożność otrzymania tradycyjnego pochówku sprawi , że będą poza zasięgiem mocy Boga ?

Odpowiedź historyczno -chrześcijańska brzmi : nie.

Chrześcijańska doktryna zmartwychwstania bierze swój początek w twórczej mocy Boga .

Jeśli Bóg jest w stanie powołać do istnienia życie , to przemiana lub rozproszenie ziemskich szczątków nie może być nieprzezwyciężalną przeszkodą .

Wczesnochrześcijański myśliciel Augustyn zajął się tą kwestią w dziele O Państwie Bożym , dowodząc , że utrata lub zniszczenie materii cielesnej nie przekreśla obietnicy zmartwychwstania .​

Jego rozumowanie podważało założenie , że fizyczne zniszczenie może uniemożliwić boskie odrodzenie .

W Objawieniu 20:13 znajdujemy również poruszającą wizję , w której morze wydaje swoich umarłych , a sama śmierć nie jest w stanie na zawsze powstrzymać tych, którzy zostali wezwani na sąd.

Obraz ten jest wymowny, ponieważ przedstawia ludzi , których szczątki mogły nigdy nie trafić do zwykłych grobów .

Innymi słowy , zasięg mocy Boga nie ogranicza się do cmentarzy .​

Osoba pochowana pod ziemią i osoba , której szczątki zostały skremowane , są w równym stopniu zależne od mocy Boga w kwestii zmartwychwstania .

Żaden z nich nie jest w stanie sam się podnieść .

Żaden z nich nie posiada fizycznej przewagi , która umożliwiałaby zmartwychwstanie poprzez wysiłek ludzki .

Decydującym czynnikiem w chrześcijańskiej nadziei nie jest sposób dyspozycji cielesnej , ale obietnica Boża .​​​

Nie oznacza to jednak , że praktyki pogrzebowe nie mają znaczenia.

Oznacza to , że mają one znaczenie symboliczne, moralne, duszpasterskie i wspólnotowe , a nie są jedynie mechanicznym warunkiem życia wiecznego .

Kremacja nie może uczynić zmartwychwstania niemożliwym, ponieważ zmartwychwstanie jest rozumiane jako akt Boga, a nie proces kontrolowany przez stan ludzkich szczątków.