Martwiła się, że może zostać uznana za egoistkę lub niewdzięcznicę. Zastanawiała się, czy nie zawodzi ludzi, którzy wspierali ją przez lata.
Ale zaczęła zdawać sobie sprawę, że granica nie jest tym samym, co odrzucenie.
Potrafiła kochać swoją rodzinę, a jednocześnie potrzebować czasu dla siebie. Potrafiła troszczyć się o przyjaciół, nie będąc przy tym zawsze dostępnym. Potrafiła oferować pomoc, kiedy było to uzasadnione, nie biorąc na siebie odpowiedzialności za każdy pojawiający się problem.
Uświadomienie sobie tego pozwoliło jej podchodzić do związków z większą szczerością.
Zamiast automatycznie zgadzać się i później po cichu żałować zobowiązania, nauczyła się zastanawiać, co sama może naprawdę zaoferować.
Czasami mówiła „tak”. Czasami proponowała inne rozwiązanie. Czasami po prostu odmawiała.
Nie wszyscy zareagowali pozytywnie, ale odkryła, że relacje mogą przetrwać rozsądne granice, a niektóre z nich stały się zdrowsze, gdy oczekiwania zostały wyraźniej zakomunikowane.
Dowiedziała się również, że początkowy dyskomfort innych osób niekoniecznie oznaczał, że podjęła złą decyzję.
Człowiek może być miły, nie będąc przy tym nieustannie dostępnym.
Człowiek może być hojny, nie rezygnując ze swoich potrzeb.
Człowiek może zmienić swój styl życia, nie potrzebując przy tym powszechnej zgody.
Odkrywanie radości bycia początkującym na nowo
Jedną z nieoczekiwanych nagród jej przemiany było ponowne odkrycie przyjemności płynącej z nauki.
Jako młoda osoba, nowe doświadczenia były dla niej naturalną częścią życia. Szkoła, praca, zmieniające się obowiązki i codzienne wyzwania regularnie wymagały od niej zdobywania nowych umiejętności.
Później jednak zaczęła utożsamiać naukę z formalnymi obowiązkami i wymaganiami związanymi z zatrudnieniem.
Stopniowo zapominała, że nauka może być też przyjemna, bo po prostu wprowadza coś nowego do jej świata.
Gdy postanowiła zmienić swoją rutynę, zaczęła odkrywać aktywności, które zawsze uważała za interesujące.
Być może zapisała się na zajęcia artystyczne, nauczyła się gotować nieznane potrawy, uczyła się języka, dołączyła do grupy ogrodniczej lub zaczęła korzystać z technologii, która wcześniej wydawała się jej onieśmielająca.
Temat był mniej ważny niż doświadczenie początku.
