Moment, w którym zdała sobie sprawę, że coś musi się zmienić
Nie wydarzyło się nic, co zmieniłoby jej życie z dnia na dzień.
Jej przełom nastąpił w spokojniejszym momencie. Wynikał z narastającego poczucia niezadowolenia, poczucia, że jej dni mijają według scenariusza, którego nigdy świadomie nie napisała.
Pewnego dnia zaczęła rozmyślać o wszystkich rzeczach, które kiedyś chciała zrobić.
Przypomniała sobie miejsca, które miała nadzieję odwiedzić, zajęcia, których chciała spróbować, i zainteresowania, które porzuciła, bo w tamtym momencie wydawały się niepraktyczne. Myślała o wersjach siebie, które istniały na różnych etapach życia – ciekawej młodej kobiety, ambitnej pracownicy, osoby, która lubiła odkrywać nieznane miejsca i poznawać nowych ludzi.
Te jej części niekoniecznie zniknęły. Po prostu zostały odsunięte na bok.
Uświadomienie sobie tego było dla niej niekomfortowe, ponieważ zmusiło ją do zmierzenia się z ważnym pytaniem: na ile jej obecne życie odzwierciedlało jej prawdziwe upodobania, a na ile było wynikiem przyzwyczajeń?
Przyzwyczaiła się do opisywania swoich okoliczności tak, jakby były nieuniknione. Była zbyt zajęta. Była za stara, żeby zaczynać coś nowego. Miała zbyt wiele obowiązków. Straciła swoją szansę.
Kiedy jednak przyjrzała się tym wyjaśnieniom uważniej, zdała sobie sprawę, że niektóre z nich stanowią praktyczne przeszkody, a inne są założeniami, których nigdy nie sprawdziła.
Nie mogła zmienić każdej okoliczności. Nie mogła cofnąć minionych lat ani zagwarantować, że każda przyszła decyzja zostanie zrealizowana zgodnie z planem.
Mogła jednak zdecydować, jak wykorzystać pozostały czas.
To rozróżnienie miało znaczenie.
Po raz pierwszy od dawna przestała myśleć o przyszłości jako o wąskiej ścieżce prowadzącej do mniejszej liczby możliwości. Zamiast tego zaczęła postrzegać ją jako przestrzeń, w której nadal może dokonywać sensownych wyborów.
Nie musiała stać się zupełnie inną osobą. Musiała dać sobie pozwolenie, by stać się w pełni osobą, którą zawsze chciała być.
Decyzja nie polegała na odrzuceniu jej wieku. Chodziło o to, by nie pozwolić, by wiek stał się jedynym czynnikiem ją definiującym.
Zacznij od małych rzeczy zamiast zmieniać wszystko na raz
Kiedy już podjęła decyzję o zmianie, oparła się pokusie przekształcenia całego swojego życia w ciągu jednego tygodnia.
Rozumiała, że odważne postanowienia mogą być początkowo ekscytujące, ale trudne do utrzymania. Miała obowiązki, problemy finansowe, utrwalone nawyki i życie, którego nie mogła po prostu zawiesić.
Zamiast składać obietnice, których dotrzymanie mogłoby być dla niej trudne, zaczęła od wprowadzania możliwych do wdrożenia zmian.
