Czy budzisz się między 3 a 5 rano? „To może być oznaką duchowego przebudzenia”.

Ostatnia, szczera myśl

Kiedyś nienawidziłam wstawać o 3 nad ranem. Czułam się jak porażka – jakbym nawet nie potrafiła porządnie zasnąć. Leżałam sfrustrowana, odliczając godziny do budzika.

Potem nauczyłam się zmieniać perspektywę. Zaczęłam traktować te chwile przebudzenia jako zaproszenia. Zaproszenia do refleksji. Do uwolnienia się. Do połączenia się z czymś głębszym niż codzienna harówka.

Teraz, kiedy budzę się o 3 nad ranem, nie walczę z tym. Pytam:  Co muszę wiedzieć? Co muszę odpuścić? Co próbuje się ujawnić?

Czasami odpowiedź brzmi: nic. Czasami to po prostu biologia.

Ale czasami — często — czeka na nas jakaś wiadomość.

A przesłanie jest zawsze takie samo:  Nie jesteś zepsuty. Budzisz się.

Na więcej niż jeden sposób.

Czy doświadczyłeś/aś regularnych porannych wybudzeń? Jak je interpretujesz – biologiczne, duchowe, czy może mieszane? Podziel się swoimi doświadczeniami w komentarzach – chętnie dowiem się, jak radzisz sobie z tymi cichymi, pełnymi mocy godzinami.  🌅