— To jeszcze nie znaczy, że Lily ma tę samą chorobę.
Michael pokręcił głową.
— Nie rozumiesz, co widziałem jako dziecko.
Potem powiedział coś, czego nigdy nie spodziewałam się od niego usłyszeć.
— Sarah… jeśli potwierdzą, że Lily ma tę samą chorobę, powinniśmy pomyśleć o oddaniu jej pod opiekę innej rodziny.
Przez chwilę nie byłam pewna, czy dobrze usłyszałam.
— Co?
Patrzył na mnie, a łzy spływały mu po twarzy.
— Nie potrafię pokochać jej całym sercem, a potem także jej stracić. Już raz przez to przeszedłem.
Wzięłam dziecko w ramiona i mocno przytuliłam do piersi.
— A ja jej nie oddam tylko dlatego, że boimy się tego, co może wydarzyć się w przyszłości.
W tym momencie do pokoju wszedł lekarz z wynikami pierwszych badań Lily.
Miał poważny wyraz twarzy.
— Zauważyliśmy coś — powiedział.
Michael zamknął oczy.
Lekarz usiadł naprzeciwko nas.
— Samo znamię Lily nie jest diagnozą — wyjaśnił. — Ale biorąc pod uwagę historię rodzinną, powinniśmy wykonać dodatkowe badania.
