Rozdział 6: Obietnica , która nie chciała zniknąć
Lata nie stały się nagle łatwe .
Adam nadal napotykał trudności.
Jego matka doświadczała niepowodzeń w powrocie do zdrowia.
Pieniędzy nadal brakowało.
W szkole niektórzy koledzy dowiedzieli się o jego aresztowaniu.
Niektórzy z niego szydzili .
Pewien chłopiec nazwał go na korytarzu „ złodziejem chleba ” .
Adam udawał, że nie słyszy .
Ale słowa pozostały w nim .
Przez kilka tygodni myślał o opuszczeniu szkoły.
Miał dość odczuwania zażenowania .
Zmęczony tłumaczeniem, dlaczego jego ubrania są stare .
Masz dość czucia się innym niż wszyscy .
Pewnego popołudnia, po swojej zmianie , siedział sam w bibliotece .
Jego przełożona, pani Harris , zauważyła , że wpatrywał się w tę samą stronę przez prawie godzinę .
"Coś cię trapi ?"
Adam zawahał się.
Potem opowiedział jej o tym dokuczaniu .
Pani Harris słuchała w milczeniu.
Kiedy skończył , przysunęła obok niego krzesło .
„ Wiesz, co widzę , kiedy na ciebie patrzę ? ”
Adam pokręcił głową .
„ Widzę chłopca , który przychodzi do pracy punktualnie , uczy się pilniej niż większość dorosłych , których znam , i opiekuje się swoją matką ” .
Odwrócił wzrok .
„Inni tego nie dostrzegają ”.
„Niektórzy nie” – zgodziła się. „Ale ich ślepota nie zmienia prawdy ”.
Wskazała na książkę leżącą przed nim .
