Niewidoczne obowiązki opiekunów rodzinnych
Na całym świecie ogromną ilość opieki zapewniają nie szpitale czy placówki opieki stacjonarnej, lecz krewni mieszkający w zwykłych domach.
Małżonkowie, dorosłe dzieci, rodzeństwo i inni członkowie rodziny często podejmują się obowiązków, które w przeciwnym razie wymagałyby pomocy fachowca.
Wiele osób zaczyna od zadań, które wydają się łatwe do wykonania.
Mąż może przypominać żonie o zażyciu leków.
Córka może zawieźć ojca na wizytę lekarską.
Jeden z partnerów może zacząć przygotowywać posiłki, ponieważ druga osoba ma trudności z dłuższym staniem.
Na pierwszy rzut oka zmiany te mogą wydawać się naturalnym wyrazem uczuć.
Z czasem jednak obowiązki opiekuńcze mogą się rozszerzyć.
Członek rodziny może zostać przejęty przez osobę chorą i jej obowiązki związane z monitorowaniem objawów, koordynowaniem leczenia, pomaganiem w poruszaniu się, zarządzaniem receptami, przygotowywaniem posiłków, dbaniem o higienę i reagowaniem na sytuacje awaryjne.
Niektórzy opiekunowie zajmują się również dokumentacją ubezpieczeniową, rachunkami domowymi, transportem i komunikacją z lekarzami.
Gdy osoba wymagająca opieki wymaga pomocy przez całą noc, opiekun może mieć trudności z uzyskaniem nieprzerwanego snu.
W bardziej wymagających sytuacjach stan zdrowia opiekuna może zacząć się pogarszać.
Ból pleców, zmęczenie, stres, lęk i zaburzona codzienność mogą stać się częścią naszego codziennego życia.
Mimo to wiele osób wykonujących te zadania nigdy nie identyfikuje się jako opiekunowie.
Postrzegają siebie po prostu jako mężów, żony, synów, córki lub partnerów wypełniających obowiązki rodzinne.
Zrozumienie tego może utrudniać rozpoznanie momentu, w którym obciążenie pracą staje się niemożliwe do utrzymania.
Zamiast zastanawiać się, czy potrzebują dodatkowej pomocy, mogą zadać sobie pytanie, dlaczego nie są wystarczająco silni, aby poradzić sobie ze wszystkim sami.
Zamiast przyznać się do wyczerpania, mogą interpretować swoje zmęczenie jako osobistą porażkę.
W rezultacie może powstać bolesny cykl, w którym opiekun bierze na siebie coraz bardziej wymagające obowiązki, czując się coraz mniej komfortowo, przyznając, że wsparcie jest konieczne.
To jeden z powodów, dla których trudności w opiece mogą pozostać w dużej mierze niewidoczne, dopóki kryzys nie ujawni powagi sytuacji.
