Odniesienie do poważnej , osobistej sprawy niesie ze sobą znaczenie emocjonalne .
Twierdzenie , że szczegóły są utrzymywane w tajemnicy, rozbudza ciekawość .
A sugestia wsparcia ze strony rodziny nadaje opowieści emocjonalne zakończenie .
Wszystkie te elementy razem mogą sprawić, że artykuł będzie wydawał się znaczący, nawet jeśli zawiera zaskakująco mało sprawdzalnych faktów.
Nie oznacza to jednak , że każdy taki artykuł jest celowo wprowadzający w błąd.
Niektórzy autorzy mogą powtarzać informacje pochodzące z innego źródła , błędnie interpretować starsze raporty lub zbyt szeroko interpretować niejasne stwierdzenia .
Efekt może być jednak podobny: czytelnicy są zachęcani do wiary , że doszło do jakiegoś ważnego wydarzenia , nie mając na to wystarczających dowodów .
W reportażach o rodzinie królewskiej ten schemat jest szczególnie widoczny , ponieważ monarchia łączy w sobie zainteresowanie celebrytami z historią kraju i symboliką polityczną .
Ludzie znają imiona i twarze starszych członków rodziny królewskiej , ale wiele szczegółów z ich życia prywatnego pozostaje niedostępnych .
Stwarza to naturalną przestrzeń do domysłów .
Odpowiedzialny czytelnik powinien zatem rozważyć kilka podstawowych pytań .
Czy oświadczenie zostało opublikowane przez oficjalne źródło królewskie ? Czy w artykule podano datę jego wydania ? Czy słowa zostały zacytowane poprawnie ? Czy uznane organizacje prasowe niezależnie potwierdziły to wydarzenie ? Czy nagłówek obiecuje rewelację , której sam artykuł nigdy nie podaje ?
Pytania te nie eliminują ciekawości .
Pomagają po prostu odróżnić ciekawość od wiedzy .
Prywatność nie musi oznaczać tajemnicy
Rozróżnienie prywatności i tajemnicy jest istotne przy omawianiu osób publicznych .
Prywatność dotyczy informacji , których osoby mogą rozsądnie nie ujawniać .
Tajemnica może oznaczać celowe zatajanie informacji , co do których inni mają uzasadniony powód , aby je znać.
Te dwa pojęcia czasami się pokrywają, ale nie można ich stosować zamiennie.
