Panna młoda skinęła głową.
„Tak, kochanie. Jestem.”
Noor spojrzał na nią przez chwilę.
Następnie zadała pytanie, które sprawiło, że wszyscy w pokoju zamilkli.
„Czy wujek Khalid wraca?”
Panna młoda poczuła, jak zaciska się jej gardło.
Chciała dać dziecku odpowiedź, która ułatwiłaby mu wszystko.
Ale nie mogła kłamać.
Uklękła obok Noor i delikatnie ujęła jej dłoń.
„Nie, kochanie. On nie wróci. Ale bardzo cię kochał. Mówił o tobie i chciał, żebyś miała szczęśliwą przyszłość”.
Noor spuściła wzrok.
„Chciałem mu pokazać mój rysunek.”
Podniosła kartkę papieru.
Na zdjęciu widać duży dom, ogród i trzy osoby stojące razem.
Jedna z nich była małą dziewczynką.
Innym był wysoki mężczyzna.
Trzecią była kobieta ubrana w białą sukienkę.
Nad nimi Noor narysował jasnożółte słońce.
Panna młoda natychmiast rozpoznała mężczyznę.
To był Khalid.
Ostrożnie zrobiła zdjęcie.
„Narysowałeś to dla niego?”
Noor skinął głową.
