Tej nocy, po raz pierwszy od ośmiu miesięcy, spałem spokojnie.
Mały niebieski miś odpoczywał na moim stoliku nocnym.
Następnego ranka Jake zapytał: „Babciu, czy to znaczy, że już nie będziesz płakać?”
Uśmiechnąłem się.
„Czasami jeszcze będę płakać, kochanie. Zawsze będę tęsknić za dziadkiem. Ale to nie znaczy, że nie mogę być szczęśliwa. A dziś sprawiłaś, że poczułam się bardzo kochana”.
Mocno mnie przytulił.
Czasami boimy się sekretów, które skrywają nasi bliscy, bo wyobrażamy sobie, że kryje się za nimi coś strasznego. Ale czasami, za zamkniętymi drzwiami, kryje się po prostu małe serduszko, które próbuje uleczyć czyjś ból.
Teraz, każdej niedzieli, Jake i Lily mnie odwiedzają.
