Nastolatek skazany na 452 lata więzienia? Prawda kryjąca się za viralowym nagłówkiem

Rozważ różnicę między 17-latkiem a 40-latkiem.

Obydwa mogą uważać, że przemoc, kradzież lub podpalenie są złe.

Obie strony mogą zdawać sobie sprawę, że pewne działania mogą skutkować obrażeniami lub śmiercią.

Jednak ich zdolność do oceny ryzyka, opierania się presji otoczenia, kontrolowania impulsów i przewidywania odległych konsekwencji może być zupełnie inna.

Nie oznacza to jednak, że nastolatkowie nie są zdolni do podejmowania odpowiedzialnych decyzji.

Oznacza to, że wiek i dojrzałość rozwojowa mogą mieć znaczenie przy ustalaniu winy i odpowiedniej kary.

Od dziesięcioleci prawnicy, psychologowie, neurobiolodzy i sędziowie badają te rozróżnienia.

Odkrycia te pomogły zmienić amerykańskie prawo dotyczące wyroków skazujących dla nieletnich.

Główną ideą jest to, że odpowiedzialność i resocjalizacja nie muszą być celami sprzecznymi.

Wyrok może uwzględniać powagę przestępstwa, ale jednocześnie uwzględniać fakt, że charakter, osąd i zachowanie nastolatka mogą się znacząco zmienić w miarę upływu czasu.

Co nauka o mózgu ujawnia na temat okresu dojrzewania

Jednym z najważniejszych osiągnięć w dziedzinie wymiaru sprawiedliwości dla nieletnich jest coraz lepsze zrozumienie rozwoju mózgu nastolatków.

Ludzki mózg nie rozwija wszystkich swoich funkcji w tym samym tempie.


Systemy odpowiedzialne za reakcje emocjonalne, nagrody i wrażliwość społeczną przechodzą ważne zmiany w okresie dojrzewania.

Tymczasem sieci neuronowe odpowiedzialne za samoregulację, planowanie i kontrolę poznawczą nadal dojrzewają aż do wczesnej dorosłości.

Kora przedczołowa odgrywa ważną rolę w kilku z tych procesów.

Przyczynia się do osądu, regulacji impulsów, pamięci roboczej i zdolności porównywania możliwych konsekwencji przed podjęciem decyzji.

W okresie dojrzewania umiejętności te nadal się rozwijają.

Pomaga to wyjaśnić, dlaczego nastolatkowie czasami zdają sobie sprawę, że działanie jest niebezpieczne, mimo że mimo to podejmują ryzyko.

Młody człowiek może zdawać sobie sprawę, że udział w nieodpowiedzialnej konfrontacji może mieć poważne konsekwencje, ale mimo to reaguje impulsywnie, gdy się boi, jest zły, zawstydzony lub gdy przyjaciele wywierają na niego presję.

Badania Narodowych Akademii nad wymiarem sprawiedliwości dla nieletnich podkreślają, że zachowania nastolatków kształtują się w wyniku interakcji pomiędzy rozwojem neurologicznym a otaczającym ich środowiskiem społecznym.

Na zachowanie mogą wpływać relacje rodzinne, szkoła, warunki sąsiedzkie, przyjaźnie i narażenie na przemoc.

Żaden pojedynczy obszar mózgu ani etap rozwoju człowieka nie jest w stanie wyjaśnić, dlaczego ktoś popełnia przestępstwo.

Nieprawdziwe jest również stwierdzenie, że mózg każdej osoby nagle osiąga pełną dojrzałość w wieku 25 lat.

Rozwój jest stopniowy, różny u poszczególnych osób i zależy od badanych zdolności psychologicznych.

Mimo to szersze dowody naukowe wspierają ważny wniosek: nastolatkowie i dorośli nie powinni być automatycznie traktowani jako osoby o identycznym poziomie rozwoju, gdy sądy ustalają karę.

Kliknij następną stronę, aby czytać dalej 👇