Daniel i ja pobraliśmy się wiosną.
Móc.
Mała ceremonia kościelna.
Przyjęcie w stodole.
Sznur świetlny.
Ciężarówka z taco.
Nic specjalnego.
Tego lata nasze rodziny po raz pierwszy spędziły ze sobą dłuższy czas.
A gdy rodzice Daniela, Susan i Richard, po raz pierwszy odwiedzili domek nad jeziorem, mama była bardziej zdenerwowana niż kiedykolwiek wcześniej.
Dzwoniła do mnie każdej nocy przez tydzień.
„Co lubią jeść?”
„Mamo, normalne jedzenie.”
„Czy Susan pije herbatę czy kawę?”
„Chyba kawa.”
„Jakieś alergie?”
„Nie, o ile wiem.”
„Jakie poduszki preferuje Richard?”
„Mamo. Nie mam zielonego pojęcia, jakie poduszki lubi mój teść.”
To jej nie powstrzymało.
Pojechała do miasta i kupiła nową pościel do pokoju gościnnego.
Liczba nici: czterysta.
Jasnoniebieski.
Nowe ręczniki.
Puszyste, białe.
Przygotowała nawet w łazience mały koszyk z miniaturowymi mydłami, balsamami i świeczką.
Jak hotel.
Wyszorowała całą kabinę.
Umyłem każde okno.
Zleciłem profesjonalne czyszczenie dywanów.
Kiedy przyjechałem w piątek przed wszystkimi innymi, zastałem ją klęczącą i szorującą listwy przypodłogowe szczoteczką do zębów.
„Mamo, co robisz?”
„Chcę, żeby wszystko było miłe.”
„Jest miło. To domek nad jeziorem. Nikt nie oczekuje perfekcji.”
Usiadła na piętach.
„Teraz są rodziną.”
Spojrzałem na nią.
„Wyszłaś za mąż za Daniela” – kontynuowała. „Więc w pewnym sensie wszyscy jesteśmy teraz rodziną. Chcę, żeby czuli się mile widziani”.
Nie wiedziałem co powiedzieć.
Więc położyłem się na podłodze i pomogłem jej szorować.
Tego lata pogoda była piękna.
Ciepły.
Jasne.
Prawie każdy weekend jest słoneczny.
Więc przychodziliśmy do chaty nieustannie.
Ja i Daniel.
Susan i Richard.
Mama.
I każdy weekend powoli stawał się taki sam.
Mama wstawała codziennie o szóstej rano.
Przed wszystkimi innymi.
Słyszałem ją na dole.
Parzenie kawy.
Patelnia na kuchence.
Z radia cicho słychać starą muzykę country.
Przygotowała śniadanie dla wszystkich.
Boczek.
Jajka.
Naleśniki.
Grzanki francuskie.
Albo muffinki jagodowe robione od podstaw.
Potem wszystko posprzątała.
Każda patelnia.
Każdy widelec.
Każdy talerz.
