„Mój mąż powiedział mi, że straciłam obie ręce w wypadku samochodowym. Uwierzyłam mu. Ale trzy lata później, kiedy poszłam do lekarza z powodu zupełnie innej choroby, zobaczył moje ramiona i zamarł. Potem spokojnie powiedział: «Czy pani mąż mógłby wyjść na kilka minut?». Kiedy zostaliśmy sami, lekarz zamknął drzwi i zapytał: «Kto powiedział pani, że straciła pani ręce w wypadku samochodowym?». Odpowiedziałam: «Mój mąż». Lekarz spuścił głowę i powiedział: «W takim razie panią okłamał…»”

— Czy pan sugeruje, że mój mąż…?

Nie potrafiłam dokończyć zdania.

Lekarz milczał.

Po chwili zapytał:

— Czy mąż kiedykolwiek powiedział pani, kto przeprowadził operację?

— Nie.

— A dlaczego nie odwiedziła pani lekarzy, którzy się panią wtedy zajmowali?

— Daniel powiedział, że nie ma sensu rozdrapywać przeszłości.

Twarz Roberta spoważniała.

— Chciałbym przejrzeć pani wcześniejszą dokumentację medyczną. Do tego czasu uważam, że powinna pani tutaj zostać.

Nagle drzwi się otworzyły.

Do środka wszedł zaniepokojony George.

— Kochanie, zadzwoniłem do Daniela. Nie wiedziałem, że nie chcesz, żebym to robił.

Zamarłam z przerażenia.

Lekarz zapytał: