Funkcjonariusze drogówki założyli kajdanki młodej kobiecie bez powodu — następnie sprawdzili jej kieszeń i zamarli…

Naciskany, spróbował tego samego wyjaśnienia, które przedstawił na poboczu drogi: że Victoria nie współpracowała, że ​​czuł się zagrożony, że siła była konieczna, aby opanować sytuację. Zarząd odtworzył nagranie.

Nie było w tym żadnej kontroli, niczego, co wyglądałoby na groźbę z jej strony, niczego poza młodą kobietą spokojnie pytającą dwóch mężczyzn, dlaczego tak ją traktują. Pod koniec nawet Wołkow przestał się kłócić.

Jego partner, młodszy oficer o nazwisku Denis Sadov, mający na tym stanowisku zaledwie trzy lata, przyjął inne podejście.

Przyznał cicho, że już podczas zatrzymania wiedział, że dzieje się coś złego – że nie było żadnego powodu, by ją zatrzymywać, że agresja nie wzięła się znikąd, a jedynie z nastroju Wołkowa i jego własnej chęci, by się na to zgodzić.

Powiedział, że bał się odezwać w tamtej chwili, bojąc się, jak to będzie wyglądało, jeśli sprzeciwi się starszemu oficerowi w obecności cywila. To nie usprawiedliwiało tego, co się stało. Ale przynajmniej było uczciwe, a zarząd zauważył różnicę.

Decyzja zapadła trzy tygodnie później. Sierżant Wołkow został całkowicie zwolniony ze służby – bezprawne zatrzymanie, nadmierne użycie siły, zachowanie niegodne funkcjonariusza, lista wykroczeń była na tyle długa, że ​​nikt w komisji nie argumentował za niczym innym niż zwolnieniem.

Oficer Sadov zachował swoje stanowisko, ale został zdegradowany o dwa stopnie i przeniesiony na stanowisko biurowe na co najmniej rok. W jego aktach pojawiła się formalna wzmianka, która miała się za nim ciągnąć do końca kariery: był obecny podczas bezprawnego zatrzymania i nie podjął żadnej interwencji.

Victoria dowiedziała się o wyniku sprawy tak samo jak wszyscy inni w departamencie, czyli z wewnętrznej notatki, choć jej przełożony postanowił powiedzieć jej o tym osobiście, z szacunku dla tego, co przeszła.

Przeczytała notatkę dwa razy przy biurku, po czym odłożyła ją i siedziała tam przez chwilę, nie do końca pewna, co czuje. Nie do końca triumf. Nie czuła się wygrana. Czuła raczej coś, co należało naprawić, a co jest cichszą, cięższą ulgą, niż ludzie się spodziewają.