Przez chwilę wyobraził sobie , że zabiera go do domu, kroi na dwa grube plasterki i kładzie je obok łóżka matki .
Wyobraził sobie, że ją widzi , jak je.
Wyobraził sobie, jak mówi , że czuje się silniejsza.
Następnie spojrzał na metkę z ceną .
Trzy dolary i pięćdziesiąt centów.
Adam przełknął ślinę.
Zacisnął palce na bochenku .
Spojrzał w stronę lady .
Pan Collins rozmawiał z kierowcą dostawy .
Adam wiedział, że to co zamierza zrobić jest złe .
Jego matka nauczyła go , że uczciwość jest ważna, nawet gdy nikt nie patrzy .
Ale wiedział też , że od kilku dni nie jadła porządnie .
Ręce mu się trzęsły , gdy wkładał chleb do plecaka .
Następnie skierował się w stronę wyjścia .
"Hej! Zatrzymaj się ! "
Adam zamarł.
Pan Collins patrzył mu prosto w oczy .
"Otwórz torbę ."
Twarz chłopca pobladła .
"Panie, mogę to wyjaśnić."
"Otwórz ."
Adam powoli rozpiął plecak .
W środku było widać bochenek chleba .
Właściciel sklepu pokręcił głową .
„ Kradzież z mojego sklepu? Wiesz , ile razy to się zdarza?”
„Przepraszam ” – wyszeptał Adam .
„Przepraszam nie płaci się za skradziony towar”.
„Proszę pana. Moja mama jest chora. Chciałem tylko …”
„Każdy ma swoją historię”.
Pan Collins sięgnął po telefon .
